Veiligheidsglas

maximumscore 3

• voor de pijl de structuurformule van butanal [1]
• voor de pijl de index 3 [1]
• $H_{2}O$ na de pijl en dezelfde waarde voor de coëfficiënten van de ontbrekende stof voor de pijl en van $H_{2}O$ [1]

maximumscore 2

Een voorbeeld van een juist antwoord is: Bij een blok-copolymeer zijn steeds reeksen van dezelfde monomeren aanwezig in de keten. Dat zal hier niet gebeuren omdat het butanal op willekeurige posities van het PVA zal reageren / omdat het onwaarschijnlijk is dat delen van het PVA wel reageren met butanal en andere delen niet / omdat het onwaarschijnlijk is dat er spontaan een reeks VB-eenheden zal ontstaan (afgewisseld met VA-eenheden).

• inzicht dat bij een blok-copolymeer steeds aaneengesloten reeksen VA- en VB-eenheden in de keten voorkomen, en bij een willekeurig (random) copolymeer niet (eventueel impliciet) [1]
• inzicht dat butanal op willekeurige posities aan PVA zal reageren, waardoor geen blokken PVA en PVB zullen ontstaan [1]

maximumscore 3

Een voorbeeld van een juist antwoord is: Tussen $t_{0}$ en $t_{1}$ daalt de reactiesnelheid omdat de concentratie butanal daalt / omdat de concentratie OH-groepen daalt / omdat de concentratie beginstoffen daalt. Hierdoor kunnen er (per seconde) minder botsingen optreden tussen de deeltjes.

Voorbeelden van een verklaring voor het geschetste verloop van de reactiesnelheid na $t_{1}$:

• Na $t_{1}$ daalt de reactiesnelheid sterker, omdat door de vorming van het vaste polymeer de concentratie van de OH-groepen / PVA-eenheden / polymeerketens sterker daalt.

• Na $t_{1}$ daalt de reactiesnelheid sterker, omdat het polymeer nu deels niet meer is opgelost, waardoor de verdelingsgraad lager is.

• tussen $t_{0}$ en $t_{1}$ daalt de concentratie van de beginstoffen, waardoor er (per seconde) minder botsingen optreden tussen de deeltjes [1]

• de getekende curve ligt lager dan de gestippelde lijn, eventueel eindigend op de x-as [1]

• inzicht dat na $t_{1}$ de verdelingsgraad lager is / dat de concentratie OH-groepen / PVA-eenheden / polymeerketens sterker daalt [1]

maximumscore 3

Een voorbeeld van een juiste berekening is: De molaire massa van een eenheid VB is 142 (g/mol). De chemische hoeveelheid VA- en VB-eenheden per 100 g is: VA: $\frac{10^{2} - 78}{44,1} = 0,499$ (mol) en VB: $\frac{78}{142} = 0,549$ (mol). In de reactie hebben twee VA-eenheden gereageerd per VB-eenheid, dus het percentage is $\frac{0,499}{0,499 + 2 \times 0,549} \times 10^{2} = 31(\%)$.

• de molaire massa van VB [1]
• berekening van de chemische hoeveelheid VA- en VB-eenheden, bijvoorbeeld per 100 g polymeer [1]
• berekening van het percentage [1]

maximumscore 2

• extraheren [1]
• filtreren/bezinken en afschenken [1]

maximumscore 2

• de structuurformules [1]
• voor de pijl $OH^{-}$ en na de pijl $H_{2}O$ en de elementbalans bij uitsluitend de juiste formules voor en na de pijl [1]

maximumscore 4

Een voorbeeld van een juiste berekening is: Er is $16,00 \cdot 10^{-3} \times 0,650 = 1,040 \cdot 10^{-2}$ (mol) KOH/OH- toegevoegd. De chemische hoeveelheid KOH/OH- komt overeen met de chemische hoeveelheid PVA. De massa PVA is $1,040 \cdot 10^{-2} \times 44,1 = 4,586 \cdot 10^{-1}$ (g). Het massapercentage PVB is $\frac{2,200 - 4,586 \cdot 10^{-1}}{2,200} \times 10^{2} = 79,2(\%)$.

• berekening van de chemische hoeveelheid KOH/OH- die is toegevoegd [1]
• omrekening naar de massa PVA [1]
• omrekening naar het massapercentage PVB [1]
• significantie [1]

Opmerking: Als een onjuist antwoord op vraag 18 het consequente gevolg is van een onjuist antwoord op vraag 17, dit niet aanrekenen.

maximumscore 2

Voorbeelden van een juist antwoord zijn:

• Bij een lagere temperatuur kan PVA-PVB minder/niet vervormen / kunnen de ketens minder/niet bewegen, en dus minder/niet goed met het gehele glasoppervlak in contact komen / minder/niet goed de oneffenheden van het glasoppervlak opvullen. Als er minder contact(oppervlak) tussen PVA-PVB en glas is, wordt de hechting minder sterk. [1] [1]
• Hoe groter het contactoppervlak tussen PVA-PVB en glas, hoe beter de hechting. Bij $70^{\circ}\text{C}$ kan het materiaal vervormen / kunnen de ketens bewegen, en dus met het gehele glasoppervlak in contact komen / de oneffenheden van het glasoppervlak opvullen. Bij lagere temperatuur kan dit niet / minder goed. [1] [1]

maximumscore 2

Voorbeelden van een juist antwoord zijn:

• Moleculen van materiaal II hebben meer VA-eenheden / meer OH-groepen dan moleculen van materiaal I. Moleculen van materiaal II kunnen dus meer/sterkere waterstofbruggen vormen met OH-groepen/deeltjes aan het glasoppervlak, waardoor materiaal II beter hecht.

• Moleculen van materiaal I hebben meer VB-eenheden dan moleculen van materiaal II. Bij een groter aandeel VB-eenheden zijn er meer lange zijketens, waardoor de afstand tussen moleculen van materiaal I en de OH-groepen/deeltjes aan het glasoppervlak groter is. Moleculen van materiaal I kunnen dus minder/minder sterke waterstofbruggen vormen met OH-groepen/deeltjes aan het glasoppervlak, waardoor materiaal I minder goed hecht.

• inzicht dat moleculen van materiaal II meer OH-groepen hebben / inzicht dat moleculen van materiaal I meer lange zijketens hebben [1]

• waterstofbruggen genoemd als kracht die de aanhechting tussen OH-groepen/deeltjes aan het glasoppervlak en moleculen PVA-PVB bepaalt en conclusie dat materiaal II beter hecht [1]

Opmerking: Als glas niet is beschreven op microniveau, dit niet aanrekenen.

maximumscore 2

Een voorbeeld van een juist antwoord is: De moleculen van een weekmaker zorgen voor een grotere afstand tussen de ketens. Hierdoor wordt de vanderwaalsbinding zwakker / zijn er minder waterstofbruggen / neemt de aantrekkingskracht tussen de ketens af. Als de ketens elkaar minder aantrekken, wordt het materiaal makkelijker vervormbaar. Materiaal I bevat meer moleculen weekmaker dan materiaal III, dus materiaal I is makkelijker vervormbaar.

• moleculen van een weekmaker zorgen voor een grotere afstand tussen de ketens waardoor de vanderwaalsbinding zwakker wordt / er minder waterstofbruggen zijn / de aantrekkingskracht tussen de ketens afneemt [1]
• inzicht dat materiaal I meer moleculen weekmaker bevat dan materiaal III en consequente conclusie [1]